Monday, November 24, 2014

Vegetable Farming

ആരോഗ്യമാണ് സമ്പത്ത് എന്ന പഴമൊഴിയെപ്പറ്റി നാം ചിന്തിക്കുന്നത് എന്തെങ്കിലും മാറാ രോഗങ്ങള്‍ വന്നു കഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ മാത്രമാണ് അതു വരെ കണ്ണില്‍ കണ്ടതെല്ലാം വലിച്ചു വാരി തിന്ന്, ശെരിയായ വ്യായാമവും ഉറക്കവുമൊന്നുമില്ലാതെ സ്വന്തം ശരീരത്തെ നമ്മള്‍ വല്ലാതെ കഷ്ട്പ്പെടുത്തും. ഇനിയെങ്കിലും ഇതൊക്കെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് നമ്മള്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചില്ലെങ്കില്‍ നമ്മുടെ അടുത്ത തലമുറയ്ക്ക് ആശുപത്രിയില്‍ നിന്നിറങ്ങാന്‍ സമയം കാണില്ല.
        നമ്മുടെ ശരീരത്തിനു ആരോഗ്യം നല്‍കുന്നത് നമ്മള്‍ കഴിക്കുന്ന ഭക്ഷണമാണ്. മനുഷ്യന്‍ ഒരു മിശ്രഭോജി ആണെങ്കിലും രോഗങ്ങളെ അകറ്റി നിര്‍ത്തുവാന്‍ സസ്യാഹാരം ശീലിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്. വല്ലപ്പോഴും നല്ല മാംസ്യം കഴിക്കുന്നതില്‍ തെറ്റില്ല. സസ്യാഹാരമായാലും മാംസ്യാഹാരമായാലും ഇന്നത്തെ കാലത്ത് വിഷം കലരാത്തത് കിട്ടാന്‍ വല്യ പ്രയാസമാണ്. വീര്യം കുറഞ്ഞ വിഷങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു ആദ്യകാലത്ത് കീടങ്ങളെ തുരത്താന്‍ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതെങ്കില്‍ കാലക്രമേണ കീടങ്ങള്‍ വിഷത്തിനെതിരെ പ്രതിരോധ ശക്തി നേടുകയും കൂടുതല്‍ ശക്തിയേറിയ വിഷങ്ങള്‍ പ്രയോഗിക്കേണ്ട അവസ്ഥയിലേക്ക് ചെന്നെത്തുകയും ചെയ്തു. ഇന്ന് ഇത്തരം കീടനാശിനികള്‍ കീടങ്ങളെ മാത്രമല്ല ഇല്ലാതാക്കുന്നത് മനുഷ്യ ശരീരത്തെയും കൂടിയാണ്.
മനുഷ്യ ശരീരത്തിനു ദോഷമുണ്ടാക്കുന്ന കീടനാശിനികളുടെ ഉപയോഗത്തിന് കാരണങ്ങള്‍ രണ്ടാണ്. 

            1)      കര്‍ഷകന്‍റെ അറിവില്ലായ്മ 
            2)      അമിത ലാഭമുണ്ടാക്കാനുള്ള എളുപ്പവഴി

        പലപ്പോഴും കീടനാശിനികളില്‍ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന രാസവസ്തു എന്തെന്നോ അതിന്‍റെ വീര്യം എത്ര കാലം ആ പച്ചക്കറിയില്‍ നില നില്‍ക്കുമെന്നോ കര്‍ഷകനു അറിയില്ലായിരിക്കും. അവനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ശക്തമായ കീടങ്ങളുടെ ആക്രമങ്ങളില്‍ നിന്നു തന്‍റെ വിളയെ രക്ഷിക്കാനുള്ള ഒരു ഉപാധി മാത്രമാണ് ഈ കീടനാശിനി പ്രയോഗം. കീടങ്ങളെ തുരത്താന്‍ ജൈവ കീടനാശിനികളും, മിത്രകീടങ്ങളും, പല തരം കെണികളും ഉപയോഗിക്കാനാകും എന്നാല്‍ ഇവയെക്കുറിച്ച് പലരും അജ്ഞരാണ് മാത്രവുമല്ല ശക്തിയേറിയ വിഷങ്ങള്‍ തരുന്ന രീതിയിലുള്ള കീടങ്ങളുടെ നാശം ഇവ ഉപയോഗിക്കുമ്പോള്‍ കിട്ടണമെന്നുമില്ല. എങ്കിലും ശരിയായ ഉപയോഗം വഴി കീടങ്ങളെ വിളയില്‍ നിന്നു അകറ്റി നിര്‍ത്താന്‍ ഇത്തരം പ്രയോഗങ്ങള്‍ കര്‍ഷകനെ സഹായിക്കും മാത്രവുമല്ല ജൈവ പച്ചക്കറിക്കു മാര്‍ക്കറ്റില്‍ ഉള്ള ഡിമാൻഡ് കൂടിയ വിലയ്ക്കു അതു വിറ്റഴിക്കാനും സഹായിക്കും.
    ഇന്നാട്ടിലെയും അന്യ നാട്ടിലെയും കര്‍ഷകരെയെല്ലാം ബോധവല്‍ക്കരണം നടത്തി വിഷമില്ലാത്ത പച്ചക്കറി കഴിക്കാമെന്നുള്ള അതിമോഹത്തിനേക്കാള്‍ നല്ലത് അവനവനു വേണ്ടുന്ന പച്ചക്കറികള്‍ സ്വയം കൃഷി ചെയ്തു ഉണ്ടാക്കുന്നതാണ്. 5 സെന്‍റു പുരയിടമോ ഒരു തുറസ്സായ ടെറസ്സോ കൃഷിക്കു വേണ്ടി മാറ്റി വെയ്ക്കാനാകുമെങ്കില്‍ ഒരു കുടുംബ്ത്തിനു വേണ്ട പച്ചക്കറി നമുക്ക് അവിടെ വിളയിക്കാം. ഒരു കോഴിക്കൂട് കൂടി തയ്യാറാക്കാന്‍ സ്ഥലമുണ്ടെങ്കില്‍ ആന്‍റിബയോട്ടിക്കുകളും ഹോര്‍മോണുമില്ലാത്ത മാംസ്യവും നമുക്കു ഉണ്ടാക്കാം. ഇനി വേണ്ടത് സമയമാണ്. എന്തൊക്കെ ചെയ്തു തീര്‍ക്കാന്‍ ഉണ്ടെങ്കിലും നമുക്ക് എല്ലാവര്‍ക്കും ഇരുപത്തിനാലു മണിക്കൂര്‍ മാത്രമാണ് ഒരു ദിവസം കിട്ടുക. അത് എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കുന്നു എന്നതിനെ ആശ്രയിച്ചാണ് ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും വിജയം. രോഗങ്ങള്‍ വന്ന് ആശുപത്രികള്‍ കയറി ഇറങ്ങുന്ന സമയത്തിന്‍റെ കണക്കെടുത്തു താരതമ്യം ചെയ്താല്‍ ദിവസവും അര മണിക്കൂര്‍ മുതല്‍ ഒരു മണിക്കൂര്‍ വരെ കൃഷിക്കായി മാറ്റി വെയ്ക്കുന്നത് ഒട്ടും നഷ്ട്ട്മല്ലെന്ന് കണ്ടെത്താം.
         ഒരു മനുഷ്യന്‍റെ ആരോഗ്യം നില നിര്‍ത്തുവാന്‍ ഒരു ദിവസം ഏതാണ്ടു മുന്നൂറ് ഗ്രാം പച്ചക്കറികള്‍ കഴിക്കണമെന്നാണ് ശാസ്ത്രം പറയുന്നത്. ഇതില്‍ മൂന്നിലൊന്നു ഇലക്കറി വര്‍ഗങ്ങള്‍ (ഉദാ: ചീര, മുരിങ്ങയില) മൂന്നിലൊന്നു കിഴങ്ങു വര്‍ഗങ്ങള്‍ (ഉദാ: കപ്പ,ചേമ്പ്) മൂന്നിലൊന്നു പഴ വര്‍ഗ്ഗ പച്ചക്കറികള്‍ (ഉദാ: തക്കാളി,പപ്പായ) ഇവ നിര്‍ബന്ധമായും ആഹാരത്തില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തണം. ഈ പറഞ്ഞ പച്ചക്കറികളൊക്കെ നമുക്ക് വീട്ടു വളപ്പിൽ  കൃഷി ചെയ്തു ഉണ്ടാക്കാന്‍ കഴിയുന്നവയാണെന്നു മനസ്സിലായിക്കാണുമല്ലോ. നമ്മള്‍ ഇന്നു കടയില്‍ നിന്നു വാങ്ങുന്ന പച്ചക്കറികളില്‍ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ വിഷം കറിവേപ്പിലയിലും പച്ച മുളകിലുമാണ്. ഇവയും വളരെയെളുപ്പത്തില്‍ നമ്മുടെ ചുറ്റുവട്ടത്ത് വളര്‍ത്തിയെടുക്കാനാകും. നമ്മുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവര്‍ക്കു ഒരു രോഗം വന്നാല്‍ അതു ഭേദമാക്കുവാന്‍ ഏതറ്റം വരെ പോകാനും, എത്ര പണം വേണമെങ്കിലും ചിലവാക്കാനും നമ്മള്‍ എല്ലാവരും തയ്യാറാണ്. അതേ ആര്‍ജവത്തോടെ അവര്‍ക്കു വരാന്‍ പോകുന്ന രോഗങ്ങളെ തടയുവാനും നമ്മള്‍ മുന്നിട്ടിറങ്ങണം. കേരളത്തില്‍ ഒരു വര്‍ഷം ഏതാണ്ട് 30 ലക്ഷം ടണ്‍ പച്ചക്കറി വേണ്ടിടത്ത് 10ലക്ഷം ടണ്‍ മാത്രമാണ് ആഭ്യന്തര ഉല്‍പാദനം. പച്ചക്കറിയില്‍ സ്വയം പര്യാപ്തത നേടുവാന്‍ നമ്മള്‍ ഇനിയും ഏറെ ദൂരം മുന്നോട്ടു പോകേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.
         അവസാനമായി ഇതു കൂടി പറയട്ടെ. പച്ചക്കറി കൃഷി അത്ര എളുപ്പം ഒന്നുമല്ല. തുടക്കം നന്നാകും ചെടികള്‍ തഴച്ചു വളരും എന്നാല്‍ മാറി വരുന്ന കാലാവസ്ഥയും മൊട്ടിട്ടു തുടങ്ങുമ്പോള്‍ എങ്ങു നിന്നോ എത്തുന്ന കീടങ്ങളും നമ്മുടെ ചെടികളെ വശം കെടുത്തും അതു കണ്ടു തളരരുത്. ഇത് നമുക്കു പറ്റിയതല്ലെന്നുള്ള രീതിയില്‍ പിന്മാറുകയുമരുത്. സാധ്യമായ എല്ലാ വഴികളും കണ്ടുപിടിച്ചു അവയെ ചെറുത്തു തോല്‍പിക്കണം. കീട നിയന്ത്രണത്തിനുള്ള ചെറിയ പൊടിക്കൈകളും കൃഷി ആദ്യമായി തുടങ്ങുന്നവര്‍ക്കുള്ള നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളുമാണ് ഞാന്‍ ഈ ബ്ലോഗിലൂടെ പങ്കു വെയ്ക്കാന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. പുസ്തകങ്ങളിലൂടെയും സ്വന്തം അനുഭവങ്ങളിലൂടെയും കിട്ടിയ അറിവുകളാണ് എന്‍റെ സമ്പാദ്യം. നിങ്ങളുടെ നിര്‍ദ്ദേശങ്ങള്‍ക്കും ആക്ഷേപങ്ങള്‍ക്കും സ്വാഗതം.

Wednesday, February 13, 2013

Pyar hua chupke se.....

source: http://www.bollywhat.com/lyrics/1942_lyr.html

 pyar hua chupke se

dil ne kaha chupke se yeh kya hua chupke se The heart said silently, what is this, that happened silently?
kyo.n naye lag rahe.n hai yeh dharatii gagan Why do the earth and sky suddenly seem fresh and new?
mai.n ne puuchha to bolii yeh pagalii pavan When I asked this, the mad wind said,
pyaar hua chupke se yeh kya hua chupke se  love happened silently; what is this, that happened silently?
kyo.n naye lag rahe.n hai yeh dharatii gagan Why do the earth and sky suddenly seem fresh and new?
mai.n ne puuchha to bolii yeh pagalii pavan I asked this, and the mad wind said,
pyaar hua chupke se yeh kya hua chupke se  Love happened silently; what is this, that happened silently?
titaliyo.n se suna titaliyo.n se suna I heard from the butterflies...
mai.n ne qissa baag ka baag me.n thii ek kalii the tale of a garden; in the garden was a flower bud.
sharmiilii anchhu'ii ek din man chala bha.nvaraa aa gaya One day the shy bud was visited by a flirtatious bee.
khil uTHii voh kalii paaya ruup naya The bud bloomed wide, it assumed a new form.
puuchhtii thii kalii ki mujhe kya hua The bud asked, what happened to me?
phuul ha.Nsa chupke se pyaar hua chupke se The flower laughed quietly; love happened quietly. 
mai.n ne baadal se kabhii o mai.n ne baadal se kabhii Sometimes, from the clouds, I
yeh kahaanii thii sunii parvato.n kii ek nadii  have heard this story: there was a mountain river, 
milne saagar se chalii it flowed to meet the sea.
jhuumatii ghuumatii ho naachatii Doltii It twisted and staggered, oh, it danced and swayed.
kho ga'ii apne saagar me.n jaake nadii Having gotten there, the river lost itself in the ocean 
dekhne pyaar kii aisii jaaduugarii in order to see what sort of magician love is.
chaa.nd khila chupke se pyaar hua chupke se The moon expanded quietly; love happened quietly.
kyo.n naye lag rahe.n hai yeh dhartii gagan Why do the earth and sky suddenly seem fresh and new?
mai.n ne puuchha to bolii yeh pagalii pavan When I asked this, the mad wind said,
pyaar hua chupke se yeh kya hua chupke se love happened silently; what is this, that happened silently?
kyo.n naye lag rahe.n hai yeh dhartii gagan Why do the earth and sky suddenly seem fresh and new?
mai.n ne puuchha to bolii yeh pagalii pavan When I asked this, the mad wind said...

Monday, June 25, 2012

ദൂരം

നിന്നില്‍ നിന്ന് എന്നിലേക്ക് എത്ര ദൂരം എന്നു നീ ചോദിച്ചു

ഒരു പുഴയോളം ദൂരം, ഞാന്‍ മറുപടിയായി പറഞ്ഞു.

നീ എന്നിലേക്ക് ഒഴുകുകയായിരുന്നു..
കുളിര്‍മയോടെ
തീരങ്ങളെ നനച്ചു
സൌമ്യയായി നീ ഒഴുകുകയായിരുന്നു.

ഒരിക്കലും നിലയ്ക്കാത്ത പ്രണയത്തിന്റെ പ്രവാഹം.
ഒഴുകിയെത്തുന്ന ഓരോ തുള്ളിയും എന്നെയും നിന്നെയും ബന്ധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു
ഇനിയുമത് തുടര്‍ന്ന് കൊണ്ടിരിക്കും യുഗാന്തരങ്ങളോളം ..

Friday, May 11, 2012

നാമ്പ്

ഒരിക്കല്‍ ഒരു മണ്‍കൂനയില്‍
ഒരുമിച്ചു ഒന്നായി വളരുന്ന ദിനവും കാത്ത്,
നിന്നെച്ചേര്‍ന്നു കിടന്നപ്പോള്‍
നിന്‍ ഹൃദയം ഇടറുന്നുവെന്നറിഞ്ഞു
ഞാന്‍  എന്നെത്തന്നെ ചീയിച്ചു നിനക്ക് വളമായി മാറി.

അത് വാങ്ങി നീ വളര്‍ന്നു നാമ്പുകള്‍ തളിരിട്ടപ്പോള്‍ അഴുകിച്ചേരാതെ ബാക്കിയായ എന്നിലെ അവസാനത്തെ നാരിനെ നോക്കി നീ പൊഴിച്ച മന്ദസ്മിതം മാത്രം മതിയായിരുന്നു ഈ ജന്മം സഫലമാകാന്‍..
അതിന്റെ  അര്‍ഥം എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും...

Saturday, May 5, 2012

ആ രാത്രി

രാത്രി ഏറെ വൈകിയിരുന്നു.
അത്യാഹിത വിഭാഗം ICU-വില്‍ നിന്ന് അവളെ പുറത്തിറക്കിയപ്പോള്‍ ഡ്യൂട്ടി ഡോക്ടര്‍ അയാളോട് പറഞ്ഞു .
പേഷ്യന്റിന്റെ കണ്ടീഷന്‍ സീരിയസ്സാണ് ...വളരെ വളരെ സീരിയസ്സാണ്..
ലാഘവത്തോടെ  അത് പറഞ്ഞിട്ട് ആ ലേഡി ഡോക്ടര്‍ ICU-വിനുള്ളിലേക്ക് കേറിപ്പോയി.

അവള്‍ക്കു ബോധം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല .
ഒരു അറ്റെണ്ടര്‍ സ്ട്രെച്ചറിന്റെ തലയ്ക്കല്‍ പിടിച്ചിരുന്നു.
അയാള്‍  കാല്‍ക്കല്‍ പിടിച്ചു ...
ഏതൊക്കെയോ വരാന്തകളിലൂടെ സ്ട്രെച്ചര്‍ നീങ്ങി അവസാനം ഒരു ലിഫ്റ്റിനരികില്‍ എത്തി.
സ്ട്രെച്ചര്‍ അതിനുള്ളില്‍ കയറ്റി അറ്റെണ്ടര്‍ പോയി.

നാലാം വാര്‍ഡിലേക്കായിരുന്നു അവളെ മാറ്റിയത്.
ഒന്നാമത്തെ നിലയില്‍ ലിഫ്റ്റ് നിന്നു.
 അയാള്‍ സ്ട്രെച്ചര്‍ തള്ളിക്കൊണ്ട് പുറത്തിറങ്ങി.
വാര്‍ഡ്‌ കണ്ടുപിടിക്കാന്‍ അങ്ങോളം ഇങ്ങോളം നടന്നു
അവളുടെ മൂക്കിലൂടെ ഒരു ട്യൂബു പുറത്തേക്കു കിടന്നിരുന്നു.
അതിന്റെ അറ്റത്ത് ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക്‌ കവര്‍ പിടിപ്പിച്ചിരുന്നു,  അതിലേക്കു ട്യൂബിലൂടെ ഒരു മഞ്ഞ ദ്രാവകം ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അയാള്‍  അവസാനം നാലാം വാര്‍ഡ്‌ കണ്ടു പിടിച്ചു. വാര്‍ഡിലെ ഡോക്ടര്‍ കണ്ണ് തിരുമ്മി എഴുന്നേറ്റു വന്നു ഒരു ബെഡ് കാണിച്ചു കൊടുത്തു. അയാള്‍ അവളെ അതിലേക്കു  എടുത്തു കിടത്തി.

സമയം രാത്രി രണ്ടു മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു , എല്ലാവരും ഉറക്കത്തിലാണ്  അവളും..
പക്ഷെ തലേന്ന് രാത്രി അവള്‍ ഉണര്‍ന്നിരുന്നപ്പോള്‍ ഉറങ്ങിയ അയാള്‍ ഇപ്പോള്‍ ഉറങ്ങാനാകാതെ നില്‍ക്കുന്നു .

നേരം പുലരുമ്പോള്‍ എന്തായിരിക്കും അവസ്ഥ ?
ഇപ്പോള്‍  ആരും ഒന്നും അറിഞ്ഞിട്ടില്ല..

ഈ രാത്രിയില്‍ എന്തെല്ലാം ഈ ഭൂമിയില്‍ സംഭവിക്കുന്നുണ്ടാകും ?
സ്നേഹ ലാളനകള്‍ , കൊലപാതകങ്ങള്‍, ആത്മഹത്യകള്‍ , യാത്രകള്‍, ആഘോഷങ്ങള്‍, ജനനം, ശാന്തമായ ഉറക്കം, പേടിപ്പെടുത്തുന്ന ഭയാനകമായ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ അങ്ങനെ എന്തെല്ലാം ...
ഞാന്‍ ഇവിടെ വാര്‍ഡിന്റെ മൂലയില്‍ ഇട്ട സ്റ്റൂളില്‍ ഇരിക്കുന്നു.
മനസ്സ് ഇപ്പോള്‍ എന്താണ് ചിന്തിക്കുന്നത് എന്നെനിക്കറിയില്ല
അവളുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളോട് നാളെ എന്ത് പറയണമെന്നും അറിയില്ല. അവള്‍ മരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്നു മാത്രം അറിയുന്നു..

Saturday, April 28, 2012

പറയാതിരിക്കാന്‍ കഴിയാത്ത വാക്കുകള്‍

അന്ന്  നാം  തമ്മില്‍  കണ്ടു  മുട്ടിയ,  പരിചയപ്പെട്ട ,  ഒരുപാട്  നേരം  പരസ്പരം  സംസാരിച്ചു  ചെലവഴിച്ച  ആ  നാളുകളില്‍  എനിക്ക്  നിന്നോട്  പ്രണയമായിരുന്നുവെന്നു  ഞാന്‍  അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല  …

നിന്റെ  ഓരോ  പുഞ്ചിരിയും  സമ്മാനിക്കുന്ന  വികാരത്തിന്റെ  അര്‍ഥം  അന്നെനിക്ക്  അജ്ഞാതമായിരുന്നു ...
പിന്നീട്  എപ്പോഴോ  അത്  തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോള്‍  നീ  എന്നെ   തിരിച്ചു  പ്രണയിക്കുന്നുണ്ടോ  എന്ന  സംശയം.... 
വീട്ടിലെ  പ്രശ്നങ്ങള്‍ , വിവാഹം  കഴിക്കാന്‍  പറ്റില്ലെന്ന  ഭയം 
അങ്ങനെ  എന്തൊക്കെയോ  കാരണങ്ങള്‍   കൊണ്ട്  അന്ന്  വളരെ  വിചിത്രമായി  പെരുമാറി  ഞാന്‍.. 


ഇന്ന്  നീയും  ഞാനും  ഒരുപാട്  മാറിപ്പോയിരിക്കുന്നു... 
ഒരുപാട്  അകലം  നമുക്കിടയില്‍  ഉണ്ടായിരിക്കുന്നു... 
എങ്കിലും  ആ  പഴയ  ഓര്‍മ്മകളെ  താലോലിച്ചു  കണ്ടു  മുട്ടുന്ന  ഓരോ  പെണ്‍കുട്ടിയേയും  നീയുമായി  താരതമ്യം  ചെയ്തു  ഞാന്‍  എന്തോ  ആയിപ്പോയിരിക്കുന്നു..

ഒരിക്കലും  നീ  ഇതു  അറിയുവാന്‍  ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടാവില്ല 
എങ്കിലും  സത്യം  ഇതാണ്.
ഇപ്പോഴും  ഉള്ളിന്റെ  ഉള്ളില്‍  ഞാന്‍  നിന്നെ   സ്നേഹിക്കുന്നു.. പ്രണയിക്കുന്നു..  നിന്നെപ്പോലോരാള്‍ എന്നും  ഒപ്പമുണ്ടാകണമെന്നു  ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

നീ  പാടിയ  പാട്ടുകള്‍  എനിക്ക്  വളരെ  മധുരതരമായി  തോന്നിയിരുന്നു...  
അത്  മുന്‍പും  കേട്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും  നീ  പാടുന്നതുവരെ  അവയെ  എനിക്ക്  ഇഷ്ടമായിരുന്നില്ല..
നീ  അറിഞ്ഞിരുന്നുവോ  ഇതൊക്കെ  ?
ഒരിക്കലും ഞാന്‍ ഇതൊന്നും നിന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ല..

എന്താണ്  എനിക്ക്   സംഭവിക്കുന്നതെന്നോ  ..എന്തിനാണ്  ആ  ഓര്‍മ്മകള്‍  എന്നെ  വിട്ടു  പോകാത്തതെന്നോ  എനിക്കറിയില്ല..
നമ്മള്‍  ഒരുമിച്ചു  ഉണ്ടായിരുന്ന  ഓരോ  നിമിഷവും  എന്റെ  മനസ്സില്‍  നിന്ന്  മായില്ല  എന്ന്  വാശി  പിടിക്കുന്നത്‌  പോലെ..
മറ്റെല്ലാം  മറന്നിട്ടും.. തുളയ്ക്കുന്ന  തണുപ്പുള്ള  ആ  കാറ്റ്  എന്നെ  പൊതിഞ്ഞു  കൊണ്ടിരിക്കുന്നു  … വീണ്ടും  വീണ്ടും   അതെന്നെ  നിന്റെയടുക്കല്‍  എത്തിക്കുന്നു.!

ഞാനും നീയും മറ്റാരുടേതോ ആയിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു ...
ഇനിയൊരു തിരിച്ചു പോക്ക് ഉണ്ടാകില്ല എന്നുള്ള തിരിച്ചറിവ് ആ ഓര്‍മ്മകളുടെ മധുരം കൂട്ടുന്നു ...




ചിത്രം : ഗൂഗിളില്‍ നിന്ന്

Thursday, April 19, 2012

അഗസ്ത്യാര്‍കൂടം യാത്ര - പാര്‍ട്ട് 2


രാവിലെ അഞ്ചരയ്ക്ക്  കൂട്ടത്തിലൊരാള്‍ എല്ലാവരെയും വിളിച്ചുണര്‍ത്തി... പല്ല് തേയ്ക്കാനും മറ്റും പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോള്‍ നല്ല  തണുപ്പും, കാറ്റും. കാന്റീനില്‍ നിന്ന്  പൂരിയും   കടലക്കറിയും കിട്ടി  അത് കഴിച്ചു  ഏതാണ്ട് ഏഴരയോടു കൂടി ഞങ്ങള്‍ മല കയറ്റം തുടങ്ങി ....   
കനത്ത  മൂടല്‍ മഞ്ഞു ഉണ്ടായിരുന്നു.  വഴിയോട് ചേര്‍ന്ന്  വലിയ വലിയ പാറകള്‍ കണ്ടു , അതിന്‍റെ  മുകളില്‍ കേറി ഫോട്ടോ എടുപ്പും മറ്റുമായി കുറെ ദൂരം ഞങള്‍ കയറ്റം അറിഞ്ഞില്ല . 
മഞ്ഞു കാരണം തൊട്ടു അടുത്ത് ഉള്ളവരെ പോലും കാണാതായപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ കുറച്ചു വിശ്രമിച്ചു . 

ഭംഗിയുള്ള വയലറ്റ് പൂക്കള്‍ വഴിക്കരികില്‍ വിരിഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു .  മഞ്ഞ് കാറ്റടിച്ചു  മാറുമ്പോള്‍ നല്ല കാഴ്ചകള്‍ ആയിരുന്നു .  
പൊക്കം കുറഞ്ഞ മരങ്ങളും, പാറക്കെട്ടുകളും താഴെ മരത്തലപ്പുകളും,വളഞ്ഞു പുളഞ്ഞു പോകുന്ന കാട്ടു വഴികളും, ഏതൊരു പ്രകൃതി സ്നേഹിയുടെയും മനസ്സ്  നിറയ്ക്കുന്ന കാഴ്ചകള്‍.
പൊങ്കാല പാറ എന്നൊരു പാറയുണ്ടിവിടെ. ആണുങ്ങള്‍ പൊങ്കാല ഇടുന്ന സ്ഥലം . മഞ്ഞിലും കാറ്റത്തും പൊങ്കാല ഇടുക അത്ര എളുപ്പമല്ല .. വിറക് ചുമന്നു കൊണ്ട് വരികയും വേണം

ഈ മഞ്ഞില്‍ സ്വറ്റെറും തൊപ്പിയും വളരെ ഉപയോഗപ്പെടും . ചില  കീഴ്ക്കാം തൂക്കായ  പാറകളില്‍ പിടിച്ചു കേറുവാന്‍  ഇരുമ്പ് വടങ്ങളും കയറുകളും ഇട്ടിട്ടുണ്ട്. കയറുന്ന വഴിക്ക് താഴേക്കു നോക്കിയാല്‍ തല കറങ്ങും . 
ഔഷധ സസ്യങ്ങളാണ് അഗസ്ത്യ മലയില്‍ മുഴുവന്‍, അവയെ തഴുകി വരുന്ന കാറ്റിനു ഒരു പ്രത്യേക സുഗന്ധം ഉണ്ടായിരുന്നു. വളരെ കുറച്ചു സമയത്തെ വിശ്രമം കൊണ്ട് തന്നെ വീണ്ടും കയറുവാനുള്ള ഊര്‍ജ്ജം അത് ഞങ്ങള്‍ക്ക് തന്നു . 

ഒരാള്‍ക്ക്‌ മാത്രം പോകാനാകുന്നത് ആണ് വഴി . മുട്ട് നെഞ്ചിനോളം പൊക്കിയാണ് പല കയറ്റങ്ങളും കേറിയത് .  അത്ഭുതം  എന്ത് എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍  അറുപതിന് മേല്‍ പ്രായമുള്ള പലരും ഇവയൊക്കെ താണ്ടി അഗസ്ത്യനെ കണ്ടു തിരിച്ചു പോകുന്നത് ഞങ്ങള്‍ കണ്ടു . അവരുടെ  നിശ്ചയദാര്‍ഡ്യത്തിനു മുന്‍പില്‍ ഇതൊന്നും ഒരു പ്രശ്നമല്ല .
പകല്‍ വെളിച്ചം കടന്നു വരാതെ മരങ്ങള്‍  വഴിയെ മൂടിയിരുന്നു . വടം കെട്ടിയ മറ്റൊരു പാറ കൂടി അള്ളിപ്പിടിച്ചു കേറി ഞങ്ങള്‍ എത്തിയത് അഗസ്ത്യാര്‍ കൂടത്തിന്‍റെ നെറുകയില്‍ ആയിരുന്നു . ലോകം കീഴടക്കിയ സന്തോഷം . സമയം 10.30 ആയിരുന്നു . 3 മണിക്കൂര്‍ എടുത്തു ആറു കിലോമീറ്റര്‍ കയറ്റം പിന്നിടാന്‍. ഒട്ടേറെ കഷ്ടപ്പെട്ട് പലപ്പോഴും പിന്തിരിയാന്‍ തോന്നിപ്പിച്ചു അതൊന്നും വകവയ്ക്കാതെ ഒന്ന് നേടുമ്പോള്‍ കിട്ടുന്ന സംതൃപ്തി വളരെ വലുതാണ്‌ . 
മല മുകളില്‍ ഭീകരമായ  കാറ്റായിരുന്നു . സൂക്ഷിച്ചു നിന്നില്ലെങ്കില്‍ കാറ്റ് നമ്മളെ തള്ളിയിടും . അഗസ്ത്യ മുനിയുടെ വിഗ്രഹം വെച്ച് പൂജ ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അഗസ്ത്യമല ഒരു തീര്‍ഥാടന കേന്ദ്രം കൂടിയാണ്.  കാറ്റത്ത്‌ വിളക്ക് കത്തിക്കുവാന്‍ കഴിയുകയില്ല കര്‍പ്പൂരം കത്തിച്ചു ആരതി ഉഴിയുകയാണ് ഭക്തര്‍ ചെയ്യുക. മല കയറുന്ന ഭക്തര്‍ തന്നെയാണ് ഊഴമിട്ട് അവിടെ പൂജ നടത്തുന്നത്. പൂജ കഴിഞ്ഞു അവര്‍ തന്ന അവിലും മലരും ഞങ്ങള്‍ വാങ്ങി കഴിച്ചു . 
വിഗ്രഹത്തിന്‍റെ അടുത്തുകൂടി പൊന്തക്കാടുകള്‍ക്കുള്ളിലൂടെ ഒരു വഴി പോകുന്നുണ്ട് അതിലൂടെ പോയാല്‍ മലയുടെ മറ്റൊരു ഭാഗത്ത്‌ നിന്നുള്ള കാഴ്ച ആസ്വദിക്കാം . കോട മഞ്ഞു അപ്പോഴും ഉണ്ടായിരുന്നു . മഞ്ഞു മാറുന്ന നേരത്തു പേപ്പാറ ഡാമിന്‍റെ  ഒരു മനോഹര ദൃശ്യം ഞങ്ങള്‍ കണ്ടു. അഗസ്ത്യ മലയുടെ മറുഭാഗം തമിഴ്‌ നാടാണ്. കേരളത്തില്‍ രണ്ടാമത്തെ പൊക്കം കൂടിയ മലയാണ് അഗസ്ത്യാര്‍ കൂടം. സമുദ്ര നിരപ്പില്‍ നിന്നും  1890 മീറ്റര്‍ ഉയരത്തില്‍ പശ്ചിമഘട്ട മലനിരകളില്‍ ആണ് അഗസ്ത്യാര്‍ കൂടം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത് .

 
ഏതാണ്ട് അര മണിക്കൂര്‍ അവിടെ ചിലവഴിച്ചിട്ട് ഞങ്ങള്‍ മലയിറങ്ങി. അപ്പോഴേക്കും വെയില്‍ മൂത്ത് തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും അധികം കനക്കുന്നതിനു മുന്‍പ്  തുറസ്സായ സ്ഥലങ്ങള്‍ പിന്നിട്ടു ഞങ്ങള്‍ മരക്കൂട്ടങ്ങളിലേക്ക് കേറി. രണ്ടു മണിയോടെ ബേസ് ക്യാമ്പില്‍ തിരിച്ചെത്തി. വീണ്ടും അമൃതിനു സമാനമായ ചോറും സാമ്പാറും കറികളും കഴിച്ചു അല്‍പനേരം വിശ്രമിച്ചു

  അന്നും കൂടി ബജി  മിസ്സ്‌ ആക്കാന്‍ വയ്യാത്തത് കൊണ്ട് വൈകുന്നേരത്തെ കാപ്പികുടി കഴിഞ്ഞാകാം കുളി എന്ന് തീരുമാനിച്ചിരുന്നു. എല്ലാം ഭംഗിയായി നടന്നു. രാത്രി സുഖമായി ഉറങ്ങി . പിറ്റേന്ന് രാവിലെ പൂരിയും കടലക്കറിയും പാര്‍സല്‍ വാങ്ങി ബേസ് ക്യാംപിനോട് വിട പറഞ്ഞു .
പുല്‍മേടുകളില്‍ ഫോട്ടോ എടുക്കാന്‍ പറ്റിയ സമയം ആയിരുന്നു . പുല്‍മേടുകള്‍ക്ക്  കാവല്‍ക്കാരായ മലനിരകള്‍ക്കു പുറകില്‍ നിന്ന് സൂര്യന്‍ ഉദിച്ചുയരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരാള്‍ പൊക്കത്തില്‍ ഉള്ള പുല്ലുകള്‍, അവയെ തഴുകി തണുത്തു സുഖകരമായ കാറ്റ് . അതൊരു സ്വര്‍ഗ്ഗം തന്നെയാണ്.
പ്രകൃതിയുടെ മടിത്തട്ട് , ശുദ്ധമായ വായു,   ഒരിക്കലും അവിടം വിട്ടു പോരാന്‍ തോന്നുകയില്ല .
ഉച്ചയ്ക്ക് പന്ത്രണ്ടു മണിയോട് കൂടി ഫോറെസ്റ്റ്  പിക്കറ്റ് സ്റ്റേഷനില്‍  എത്തി . അവിടെ ഒപ്പ് വെച്ച് കാന്റീനില്‍ നിന്ന് ഭക്ഷണം വാങ്ങി കഴിച്ചു . 
തിരുവനന്തപുരത്തേക്കുള്ള ബസ്‌ പിടിക്കാന്‍  വീണ്ടും രണ്ടു കിലോമീറ്റര്‍ നടക്കണം.
ഈ യാത്ര ഇവിടെ അവസാനിക്കുകയാണ്  അടുത്ത വര്ഷം വീണ്ടും പോകാമെന്ന പ്രതീക്ഷയില്‍ ..!





ചില വിവരങ്ങള്‍

തിരുവനന്തപുരം  ജില്ലയിലാണ് അഗസ്ത്യാര്‍കൂടം.
സീസണ്‍  ജാനുവരിയില്‍ തുടങ്ങി ഫെബ്രുവരിയില്‍ അവസാനിക്കും . പാസ്സ് ഇത്തവണ 350/-  രൂപയായിരുന്നു. പാസ്സ് കിട്ടാന്‍ വല്യ  പാടാണ്, അതിരാവിലെ തിരുവനന്തപുരത്തുള്ള ഫോറെസ്റ്റ് ഓഫീസില്‍ പോയി ക്യൂ നില്‍ക്കണം .
ഓഫ്‌ സീസണില്‍ അഞ്ചു പേര്‍ക്ക് 3000/- രൂപയാണ് ഫീസ്‌ .
സ്ത്രീകള്‍ക്ക് പ്രവേശനമില്ല  എന്നാണ് അറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞത് .

തിരുവനന്തപുരത്തു നിന്ന് ബോണക്കാടിലേക്ക്  5.30AM  മുതല്‍ K.S.R.T.C ബസ്‌ ഉണ്ട് .(ഏകദേശം രണ്ടര മണിക്കൂര്‍ യാത്ര) 
രാവിലെ ഒന്‍പതു മണി മുതല്‍ പന്ത്രണ്ടു മണി വരെ മാത്രമേ പിക്കെറ്റ്‌ സ്റ്റേഷനില്‍ നിന്ന് കാടിനുള്ളിലേക്ക് ആളിനെ കടത്തി വിടുകയുള്ളൂ.
 പിക്കെറ്റ്‌ സ്റ്റേഷനില്‍നിന്ന് 14km നടന്നാല്‍ ബേസ് സ്റ്റേഷനില്‍ എത്താം. അന്ന് രാത്രി അവിടെ തങ്ങണം.
ബേസ് സ്റ്റേഷനില്‍ നിന്ന് രാവിലെ ഏഴു മണി കഴിഞ്ഞാല്‍ മല കേറി തുടങ്ങാം വൈകുന്നേരം മൂന്നു മണിക്ക് മുന്‍പ് തിരിച്ചിറങ്ങിയിരിക്കണം.
ആന, കാട്ട് പോത്ത്  തുടങ്ങിയ മൃഗങ്ങള്‍ ധാരാളം  ഉണ്ട്  പക്ഷെ സീസണ്‍ സമയത്ത് അവയെ കാണുക അപൂര്‍വം .
നേരെയുള്ള വഴി വിട്ടു ചില കാട്ട് വഴികളില്‍ കൂടി  പോയാല്‍ മൃഗങ്ങളെ കാണാനാകും പക്ഷെ അത് അപകടമാണ്.

അത്യാവശ്യമായി കൊണ്ട് പോകേണ്ട  ചില വസ്തുക്കള്‍ : ഓറഞ്ച്, ഗ്ലൂക്കോസ്, വാട്ടര്‍ ബോട്ടില്‍, ടോര്‍ച്ച് ലൈറ്റ്, കര്‍പ്പൂരം, ബാം..
മൊബൈല്‍  ഫോണ്‍ കൊണ്ട് വല്യ ഉപയോഗം ഒന്നുമില്ല ടാറ്റ ഡോക്കോമോയ്ക്ക് മാത്രം ചിലയിടങ്ങളില്‍ റേഞ്ച് ഉണ്ട് .
ബാഗിലെ ഭാരം പരമാവധി കുറയ്ക്കാന്‍ ശ്രദ്ധിക്കുക . 
- ശുഭ  യാത്ര  -